“Her gün seni unutacağım diye yeminler ediyorum, sonra seni düşünürken kendime yakalanıyorum. Zaaflarıma kızıp köpürüyorum, sonra iyi ki zaafım diye şükürler ediyorum. Aşkımın mayalanlandığı yerin bir erdem yuvası olması, ne amansız bir çelişki değil mi?”
“İşte böyle canım evladım. İnsan her şeyi kendisi denemeli, kendisi yaşamalı, her şeyi kendi kendine öğrenmeli. Sen kendin öğrenmedin mi kimse sana bir şey öğretmez.”