İnançsızlık öylesine acı bir durum ki!.. Kendini boşlukta sanırsın. Koyu bir karanlık içinde, yol yöntem bulamazsın. Açmazlara düşersin. Yaşamdan tad alamaz, için için çöker, tinsen yönden tükenir gidersin.
Kötü bir durumda olduğum zaman, kendi hastalığıma da sıkı sıkıya sarılıyorum. Kendimi umutsuzluğa bırakıyorum ve yıkıma doğru gidiyorum. Tam bıkmış ve usanmış gibi. Daha kötüşlemek için inat ediyorum ve kendimi iyileşmeye layık bulmuyorum;insan ya tam iyi olmalı ya tam hasta.