Mutlu Moskova, bana Müzeyyen’in Bu Derin Bir Tutku kitabını hatırlattı. Karakterler, gerçek ve ideal arasında sıkışmış, duygularını ve arzularını tam olarak ifade edemeyen, tamamlanamamış insanlar. Platonov’un metafor kullanımı ve ince anlatımı, karakterlerin ruhunu ve yaşadıkları çatışmaları derinlemesine hissettiriyor. Okurken hem estetik hem de duygusal bir tat alıyorsunuz; yazarın dili ve yaklaşımı gerçekten etkileyici. Karakter psikolojisi konusunda rus edebiyatının üzerine yok gerçekten. Kendinizden çok şey bulacağınız, sık sık satırlarının altını çizmek isteyeceğiniz bir kitap. Tavsiye ederim.
Dahası ölümün kemirdiği kişinin yaşam gerilimi öylesine yüksekti ki, hasta sağlıklı birinden daha güçlü, ölüyse yaşayanlardan daha hayat dolu olabiliyordu.