nisa
@dyui
52 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
5 kısa hikayeden oluşan, sabahattin ali'nin yine o buram buram duygu, samimiyet yüklemesiyle etkilenip bir süre kendime gelemediğim şu an bile gözlerimi dolduran bir kitaptır. her hikayesini ayrı ayrı o kadar çok sevdim ki yazarımızın tek küçük bir olayla bu kadar fazla duygu aktarımını nasıl başardığına hala aklım ermiyor. örnek vermek gerekirse bir kuzu sürüsünün köpeğin etrafında toplanması çok naif, duygusal bir ayrıntıydı. o noktada kitaba bakarak donup kalmıştım. okuduğunuzda bana hak vereceğinize eminim. hikayelerin içeriklerinden ise bahsetmek istemiyorum bizzat kendiniz görün isterim o vakit daha manalı olur gibi geliyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
üşüyorum...
london her zamanki gibi etkileyici dili ve betimlemeleriyle beni kitabın en derinine götürdü ; sanki olayı izleyip aktaran bendim. benim elimdeki kitap üç hikayeden oluşuyor ve ilk ikisi buzlarla sarmalanmış olan "ateş yakmak" farklı bakış açılarından farklı sonlarla bize sunuluyor. bu hoşuma giden bir özellik oldu. diğer hikaye yani "yaşama azmi" ise insanın açlık duygusuyla beraber kendisiyle yüzleşmesini konu alıyor. hikayeyi okurken içinde kaybolup artık yiyecek bulma, ısınma umuduyla hızlı hızlı okumaya başladım. london'ın etkileyiciliğine bayılıyorum, kesinlikle tavsiye ederim.
Kibritler elini yaksa ne olurdu ki? Yanmış eller, ölü ellerden daha iyiydi.
