Üye arkadaşlar sayesinde Zweig'in kitabı intiharından önce yazıp bitiremediğini öğrendim ama nedense hiç mi hiç garibime gitmedi. Çünkü kitabı okurken hissetmiştim. Kitabın yarısına kadar alışageldiğimiz harika Zweig üslubu bana arkadaşlık etti, yarısından itibaren ise cümlelerini pek de sevmediğim başka bir dille karşılaştım; ta oradan anlamıştım bu işte bir tuhaflık olduğunu. Tuhaflık ne, diyen arkadaşlarım: Kitabın yarısından sonra yayınevi devreye girerek tamamen ticari kaygılar için kitabı saçma bir şekilde bitirmiş. Birçok üye arkadaşım gibi ben de kitabı eğer Zweig tamamlamış olsaydı bir klasik olacağını düşünüyorum.
Kitap, bize II. Dünya Savaşı sırasındaki ekonomik buhranları, insan ilişkilerindeki kopmaları ve milliyetçilik akımının ne kadar saçma bir düşünce olduğunu gösteriyor. Okumayan arkadaşlarıma tavsiye ederim.
Militarizme sövgülerle.