Sevdiğim, beni mutlu eden bir adamla on üç sene evvel evlendim. On üç seneden sonra mutluluğu huzurla karıştırır insan. Öyledir de aslında. Heyecanla mutluluğun aynı şey olmadığını anlamanız içinse, önce zirveye çıkmanız, sonra da aniden yere çakılmanız gerekir. Ben anladım.
Bilim insanları, aşkın bir çeşit hastalık olduğunu söylüyor; obsesif kompülsif bozukluk. Yıllar sonra, bile isteye ve bizzat illetin kendisinden şifa umarak, yatak döşek hastalandım
Bir yanlışı, sırf güzel olduğu için sevebilir insan. Bir șeyi güzel bulmaksa, galiba onun kalpte yarattığı kıpırtayla ilgili. Hadi o kıpırtının adını heyecan koyalım.