Fakat ne bileyim, ölmeden önce insan yaşar a .
Bu dükkanın içinde sürdüğüm hayatı yaşamak mı denir? Bu yaşamak değil, uzun ölüm. Denizde gezenler mesut insanlar ki, böyle bir bakkal dükkanında karaya vurmuş balık gibi boğulup gitmiyorlar dedi.
İnsanlar bulutlara baktığında gerçek biçimlerini göremiyorlar ya da zaten biçimleri yok,çünkü her an değişim halindeler.İnsanlar,kalpleri neyin özlemini duyuyorsa onu görüyorlar.
Roman, 1975’te Angola’nın bağımsızlık sürecinde başlar. Ana karakter Ludo (Ludovica Fernandes Mano), Portekizli bir kadındır. Angola’daki iç savaş ve kaotik ortam nedeniyle korkuya kapılır ve Luanda’daki apartman dairesine kendini kapatır. Evini tuğlalarla örerek dış dünyayla tüm bağını koparır ve tam 30 yıl boyunca bu dairede izole bir hayat yaşar.
Ludo, zamanla gıdalarını tükenince güvercin avlayarak ve şehir ışıklarıyla yönünü tayin ederek hayatta kalmaya çalışır. Aynı zamanda günlükler yazar, duvarlara şiirler ve düşünceler kazır — bu da bize hem onun zihinsel durumunu hem de Angola’nın dönüşümünü gösterir.
Paralel olarak roman, Angola’daki savaş sonrası toplumun farklı kesimlerinden karakterlerin hayatlarına da yer verir. Bu karakterler, Ludo’nun hikayesiyle doğrudan ya da dolaylı olarak kesişir ve ülkenin sosyal, politik ve insani panoramasını çizerler.
Keyifli Okumalar
Unutmanın Genel TeorisiJose Eduardo Agualusa