Mustafa
@eamusty
imkansız olmuşuz, hayattayken üstelik.
Bir yaşantıyı doruk noktasındayken kesiniz yoksa inişe geçiyor.
…sessiz katılım diye bir şey de var. Hem birlikte hem yalnız olmak, sessiz olmak ama o sessizliğin içinde gene birlikteliği yaşamak diye bir şey var.
Nurullah Ataç1000k
Doğu acununda, eleştiri diye bir şey yoktur. Kendinden olana övgü kendinden olmayana sövgü vardır.
İnsanlar, temel güven duygusunda yetersizlikler yaşadıkları zaman, beraberliklerini bürokrasideki tanımla demirbaş eşyaya dönüştürme eğiliminde oluyorlar. Böyle bir beraberliğin içinde de, ayrılıklar birliktelikler olmasına fırsat vermiyorlar. İki insanın beraberliğinde önemli olan, zaman zaman ayrı olup kendi yaşadıklarının getirdiği zenginlikleri ilişkiye katabilmektir. Sürekli yapışık düzen halinde yaşandığı zaman böyle bir zenginleşme söz konusu olmayacağı için, çoğu zaman bu aşırı bağımlılık şekline dönüşen ilişkiler de inişe geçme başlayabiliyor maalesef.
Erich From , insanın temel açmazını, “doğaya egemen olma tutkusu nedeniyle, doğadan giderek kopması, yalnızlaşması ve dolayısıyla giderek en çaresiz mahlûk haline gelmesi” olarak açıklamıştır.