Mustafa
@eamusty
imkansız olmuşuz, hayattayken üstelik.
Adamın derdi seninkinden az ise dinleyesin gelmez, derdi seninkinden fazlaysa da utanır, konuşamazsın. Dert anlatacak birini bulmak da başka bir derttir.
Onu gören herkes, söylediği en sıradan lafın arkasında bile derin bir anlam bulunduğunu düşünürdü. Çünkü yıllar boyunca bütün filmler, şarkılar ve diziler, bizi yağ tenekesinde ateş yakan, kesik parmaklı yün eldiven giyen, koca sakallı sokak bilgelerinin varlığına inandırdı. Bak oğul, bak evlat, diye başlayan safsataları, içi boş lakırdıları, bar filozoflarının, feleğin çemberinden geçmiş babacan dayıları izleyip durduk. Şaka maka fena aldanmışız.
Yani yalnızlık denen nane, öyle şarkılarda anlatıldığı gibi insanın üstüne gece vakti çökmüyor. Tam tersine gece vakti seyreliyor yalnızlık, hazmı kolaylaşıyor. Zor olan, güneşin parladığı öğle vakitleri, öğleden sonraları, pazar sabahları, cıvıl cıvıl piknik yapılan ikindiler…