Yumuşak bir sesle konuşuyordu. Bana yaptığı her şeye rağmen, adımı söylediğinde geçmiş günleri düşünerek ürperdim. Bir zamanlar adımı sevgi ve şefkatle söylerdi. Şimdiyse kulağa küfür gibi geliyordu.
Soyluların ve askerlerinin önünde numaradan ürperdi. Onların gözünde hâlâ acılı bir oğul, asla taç giymesi beklenmemiş ve ölenler için adaletten başka hiçbir şey istemeyen bir kral gibi görünüyor olmalıydı.
Maven yeniden kahkaha attı ama bu seferki kalbimi acıttı. "Yoksa seni de mi terk etti? Kaçtı mı? O korkak sadece sıvışıp saklanmak için mi babamızı öldürüp benim tacımı çalmaya çalıştı?"