ellis bell
@earnshaw
Lisans
19 Aralık
15 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Adı üstünde, görkemli bir hayat ama daha çok görkemli bir Vedat… Kitap öykülerden oluşuyor olsa da hepsi anı gibi özel bir söyleme sahipti. Anlatıcı bunların gerçekten yaşandığına kendini kaptırmış çünkü, yetmemiş bizi de inandırmaya çalışmış. Vedat Bey ile yüz göz olmamak için, “Ne günlerdi be…” deyip geçeceğim. Uçan tekme atmayı seviyor zira, hatta bazen zaman kaybetmemek için önce tekme atıyor sonra uçuyor. Arayı iyi tutmak lazım.
Son cümlesi çarpıcıydı, kitabın genel anlamda da duvarlara çarptırarak okunmasını isterdim. Marcos’u, felsefesini ve annesine bağlılığını sevdim ama keşke asıl konudan bu kadar kopmasaydık. Böylesine özgün bir kurgu dünyasına gireceğimi hiç tahmin etmiyordum, yine Marcos sağ olsun. Yazarın tüm söyleyeceklerinin bu kadar kısa olmasına inanmak güç. Sanki bir yerden çıkıp, “Ve şimdi olayları anlatıyorum,” diyecekmiş gibi geliyor. Sanırım kitabı unutulmaz yapan da yine bu olacak. Gezegenlerden birinde tekrardan karşılaşma umudu…
Eğer Biz Biz Olmasaydık Olabileceğimiz Diğer Her ŞeyAlbert Espinosa · Pegasus Yayınları · 2018311 okunma
Hissetmeye başlayan bir adamın hikâyesinde kaçınılmaz olarak okuduğumuz şey: His. Hisler… Upuzun bir romanı bitirmiş gibi oldum bu kısacık içe dönüş öyküsünü sonlandırırken. Belki kendimi onun kadar iyi tanımamam sebebiyle yoruldum, belki tanıyalı epey bir zaman olduğundan, belki benliğimle tanışmaya hazır hissetmediğimden. Belki de hiç bu kadar detaylı düşünmediğimden. Kısası özü, olağanüstü bir geceyi sadece okurken dahi tek bir geceye sığdıramadım… Birkaç olağanüstü sabaha ihtiyacım olduğunu hep hissettim.
Bu kitap kendine has bir zaman talep ediyor. Okumak için de, anlamak için de ayrı ayrı zaman… Her kitap elbet aynısını istiyor fakat Pinhan biraz daha fazlasını bekliyor. Özel bir ilgi alakayla, sabırla, daha da önemlisi merakla okuduğumdan sevebildim. Başka türlü ilerleyemezdi. En basitinden, hiç de basit olmayan düğümlerden oluşuyordu ve çözmeye kalkışamıyorsunuz bile, tek göreviniz ipleri takip etmek ve hangi olaylardan geldiğinizi unutmamak için de yolculuğunuz sırasında dinlenmeyi fazla uzatmamak. Bu dolambaçlı yolun sebeplerinden biri de kitaba ansızın giren herhangi bir karakterden, asla üstünkörü bahsedilmemesiydi. Sanki bir an onun hikâyesini okuyacağız gibi oluyor ama asıl olayların tuzu biberi olup, yine ansızın çıkıp gidiyorlardı. Onlarla neden bu kadar detaylı tanıştığımızı anlamadım; onları neden bu kadar merak ettiğimi de anlamadım. Her cümlenin altı dolu olduğu için olabilir mi? Oldu bile…
İki noel arasına sığdırılan ölümler, yaralanmalar, travmalar ve birtakım talihsiz olaylar zinciriydi tüm okuduğumuz. Pozitif küçük gelişmeler ve bazı neşeli anlar da serpiştirilmişti ama olanlar beklenmedik değildi. Umudun kaybedilmediği bir aile draması, uç noktalarda bir şey yok ve ters köşe beklerken sayfalar umutla çevriliyor! Yazarın dili akıcıydı, pek bir macerası olmayan hikâyeyi aslında bu yüzden yarım bırakamadım.
SPOILER
Jack Sutherland, ilk sayfalardan kendini bu kadar sevdirip nasıl ölebilirsin? Sen gittikten sonra kitap koca bir boşluğa döndü ve 6. çocuğun gibi kaldık ortada (Liz’e, Megan kadar zorluk çıkarmadan). Bill Webster gelişiyle heyecanlandırdı ama üzülme, son sayfadaki umut dolu satırlar bile ondan tamamen emin olmama yetmedi. Bu kitabın esas oğlanı her zaman sen olacaksın avukat! İyi uykular </3
