Emel Aslı
@easli
“Seni kitap okuyan insanlarla tanıştıracağım. Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer.”
#martin eden/jack london
371 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Öyleyse şaşırt onları, sana baktıklarında yüksek bir varlık görsünler.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Evde bir ölü var, farkında değil misiniz?
O, BENİM!"
Kitapta, Paris'teki sarayından artık ona ihtiyaç kalmadığı için kral tarafından uzaklaştırılan Madam de Prie'in dramatik iç öyküsü ele alınıyor.
Madam yıllardır alıştığı o şatafata, görkeme, balolara, aşkına bir anda veda etmek zorunda kalıyor. Onun için bu zorunlu veda sürgünden başkası değildir. Artık gözden düşecek, unutulmaya başlanacak, küçük iktidarı yıkılacak, kimse ona itaat etmeyecektir. Madam'ın kitabın sonlarında söylediği gibi de, ölümü kimselerin ilgisini çekmeyecek, belki konuşulmayacaktır bile.
Hayır, geri dönmenin bir yolu olmalı. Bu kadar kolay silinmemeli hatıralardan. Bir yolu olmayacak!
Zweig başarılı psikolojik anlatımı ile, zirvedeki bir insanın dibe vurmasıyla nasıl enkazın altında kalmışcasına yalnız hissettiğini kısacık bir öykü ile anlatıyor.
Neden mi çöküşlerdeyim!?
Bana göre, Madam'ın psikolojinin bu noktaya gelişini en iyi anlatan cümle bu soruya cevap veriyor.
"O da, tümüyle başkalarının ruh halinden beslenirdi. Arzulandığı zaman güzeldi, zeki insanların arasında nüktedandı, gururu okşandığında kibirliydi, sevildiği zaman aşıktı."
Ve şimdi, yapayalnızdı.
Her şeye yeniden başlamak mümkün değildi. İstesem de mümkün değildi. Nerede kaldığımı unuttuğuma göre, baştan başlamak için de birtakım yetenekler gerekliydi; daha talihli doğmuş olmak gerekliydi mesela. Yeni bir dil öğrenebilmek için, hiç dil bilmemek gerekliydi.
Şimdi artık öldün babacığım. Sınırlarını kesin olarak belirlediğin bir dünyada bana sorarsan, belirsiz bir şekilde yaşadın ve öldün.
Puan vermedi·202 syf.·
2020 30. kitabı
