Fark etmişsinizdir, hayvanlar ancak soylarını sürdürebilecekleri zaman çiftleşirler, doğanın sefil hükümdarı ise her zaman, yeter ki zevk alsın. Üstelik de bu maymunca işi, yaradılışın incisi olan aşk mertebesine yüceltir.
Hayvanlar soylarını yavrularının devam ettireceğini sanki biliyorlar ve bununla ilgili belli bir yasaya uyuyorlar. Bunu bilmek gerektiğini sadece insan bilmiyor ve bilmek de istemiyor. Tek kaygısı olabildiğince çok zevk almak.
Aslında işin en berbat yanı, -diye başladı söze,- teoride aşkın ideal, yüce bir şey olduğu söylenirken, pratikte sözü edildiğinde ve akla getirildiğinde bile iğrenç ve utandırıcı bir şey olmasıdır.
Cinselliğin doyurulmasıyla aşk tükenmişti ve birbirimizin karşısında aslında gerçek duygularımızla, gerçek ilişkimizle kalmıştık, yani biri diğeri vasıtasıyla olabildiğince fazla doyum sağlamak isteyen, birbirine tamamen yabancı iki bencildik.