İnsanlara iyilik yapmak tanrı olmaktır, dendi. Eğer bu söz haklıysa, buğday ve şarabı bulanları ya da kendi cinsinden olanlara en küçük bir yarar sağlayanları ölümsüzlerin arasında anarlar ve bunda haklı olurlarsa ölümlülere tüm nimetleri ve semerelerini birlikte paylaştıran ben, en büyük tanrıça sayılmakta haklı deği miyim?
Beni tanımlamaya çalışmak bana sınırlar çizmektir, oysa gücümün sınırı yoktur.
Beni parçalara ayırmak, benim için yapılan tapınma çeşitlerini birbirinden ayırmaktır; oysa bana tüm yeryüzünde tek bir biçimde tapınılmaktadır.
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yítirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar..