Saatlerce böyle hiçbir şey yapmadan kendiyle kalabilirdi. Bazı zamanlarda kendisiyle kalabilmeyi çok özlüyordu. Hayatın o müthiş cilvesi olan telaşlardan sıyrılıp hiçbir şey yapmamak...
Akan giden zamanı düşüncelerle boğuşurken yine fark edemedi. Kendisi dondu ama zamanın onunla birlikte donmadığını atladı...
Kendisini ve ailesini doktora kusursuz, mükemmel insanlar olarak resmetmek istiyordu. Ona, yıllardır hayalini kurduğu, sahip olmak istediği aileyi mübalağalarla süsleyerek betimledi. Bunları anlatırken savaştığı çocukluğu ona çok kızıyordu. Çünkü o Küçük Kız; bilinmek,duyulmak istiyordu.