Kelimeler yüzeydedir. İnsanlar, kelimelerin ötesi ile iletişime geçerler. Kelimelerle savrulmayı bırak. Sessizliğe teslim ol, bırak her şey o şekilde açığa çıksın.
Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatıcıdır.
yadsıma sistemi gözlerimizi gerçeğe körleştiren bir sis perdesi gibi. Kendimizi görmek ya da başkalarına ne olduğumuzu göstermek çok fazla acı vereceği için yüzümüze toplumsal bir maske geçiriyoruz. Yadsıma sistemi, başkalarının bizim hakkımızda inanmalarını istediğimiz şeylere inanmalarını sağlıyor ya da tanıdığımız diğer insanları inanmak istediğimiz şekillerde kategorilere ayırıyoruz.