Ebru Deveci
@ebrudevec
Zihninin yüküyle yaşamayı öğrenmiş biri
Çocuk gelişim uzmanı
Lisans
Mersin
5 Mart 1994
59 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
"İnsan gün ışığını hiç görmeyince mevsimleri hesaplamak kolay olmuyor. Dayanma gücü ise her zaman beş dakika daha... Beş dakika daha... diye ölçülüyor. Bu hayata beş dakika daha dayanabilirim diyor insan. "
Kayıplarının çoğu kişisel ve organikti. Onların yerine koyduğu şeylerse mekanik ve harici şeylerdi
Babama onu ne kadar sevdiğimi bir türlü söyleyemeyişim. Bu kadar açık ve dünyevi kelimelerle konuşma adetinde değildik. Babamın sert fakat hassas profilinden her çizgisi gözümün önünde. Elli yıl . Her biri önemsiz bir sürü şeyle dolu. Asıl önemli olanlar belleğinden yıkılıp gitmiş.. Zaman zaman babama acıdığımı hissederdim, ona kendisini çok sevdiğimi söylemediğim için. Ama aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye duyduğum ihtiyaç onun İşitmeye olan ihtiyacından fazlaydı..
Zaman denen şeyin ne tür bir sihirbaz hilesi olduğunu bir kere daha anlıyorum. Artık altmış altı yaşındayım Nikko. Senin bulunduğun noktadan ileriye bakıldığında altmış altı yıl çok uzun bir süre. Senin hayat tecrübenin üç katından fazla. Ama benim bulunduğum noktadan bakıldığı zaman, yani geçnişe doğru bakıldığı zaman, bu altmış altı yıl, tıpkı şu dökülen kiraz çiçeklerine benziyor. Hayatım alelacele çizilmiş ama vakit yetmediği için ayrıntıları doldurulmamış bir resme benziyor.