Mutluluk, hoşa giden düşünce ile duyguları, sağlayabilecekleri tüm neşeyi vermeleri için zorlamaktan ve acı veren düşünce ile duyguların bilince sızmasını ya da en azından onu kuşatmasını önlemekten oluşuyorsa mutluluğumuz, irade terbiyesine bağlıdır. Mutluluk, en üst seviyede dikkate egemen olduğumuzu varsayar ki bu da iradenin en yüksek ifadesidir.
Gerçek bir bilgini yaratanlar, sonsuz derecede sabır, izanlı bir derin düşünme ve eleştirici bir akıldır. Aynı amaca yönelik bu sabır ve dikkati elde tutmak için, doğruluk tutkusu ile sürdürülebilir bir hevese ihtiyaç vardır.