Oysa yıllarca kendimi taşımayı bildiğimi sanmıştım. Yek başıma nakliyat firması, tek kişilik Türkü Türkü Türkiyem programıydım. Öldürmeyen güçlendiriyor mu bilmem ama hakiki zorluklar mıh gibi ayakta tutuyor insanı. Ancak her şey olup bittikten sonra ortaya çıkıyor hasarın hakiki boyutları. Mesela ben kaçarken yorgun değildim, durup arkama bakınca yorulduğumu anladım. Öldürmeyen güçlendiriyor mu bilmem ama güçlendirmeyen öldürüyor sonunda. Güçlü olmaya çalışmaktan yıldım.
İnsanlar birine dertlerini anlattıklarında, dinlemelerini önemsemezlerdi. Dinliyormuş gibi görünüp arada bir onaylamaları kâfiydi. Çünkü başkasına anlatmak, sonunda insanın kendisiyle yaptığı konuşmaların bir şekliydi. Aslında orada ikna etmek istediği tek kişi de yine kendisiydi.