Yıllar önce Ali Şeriatî'nin Ebu Zer isimli kitabını okurken bir şeyi içime hapsettim.
Ebu Zer Kâbe'nin yanındadır. Kâbe avlusundaki putlara bakar. Yerden bir taş alır ve birinin kafasına fırlatır. Bekler...bir ses...sadece bir ses: "taşın taşa çarptığında çıkardığı ses"....
Ali Şeriatî tırnak içinde verdiğim cümlesi ile bir şeyi çok sâde bir sekilde ifade etmiş: Bir puttan işitebileceği tek ses budur. Tabir-i diğerle putun kendisine ait bir sesi yoktur, puttan gelen/yansıyan ses yine insana aittir!
Ahmet Turgut’un "Put" adlı kitabı, yazarın alışılagelmiş tarihi-teolojik çizgisini modern dünyanın krizleriyle harmanlayan bir eser. Yazar, bu kitapta kelime anlamı olarak "tapınılan nesne" demek olan put kavramını, sadece taş ve ahşaptan yapılan ilkel heykeller olmaktan çıkarıp modern insanın zihninde, yaşam tarzında ve ideolojilerinde var ettiği çağdaş tabularla özdeşleştiriyor. Kitap, okuyucuyu tarihsel bir düzlemden alıp bugünün dünyasındaki "görünmez putlar" ile yüzleştirmeyi ve insan doğasının zaaflarını sorgulatmayı hedefliyor.
Hangi putun sesini işitiyorsak, o putun yüzünde kendi çizgilerimizi buluyoruz. Çünkü hiçbir put kendiliğinden var olmadı. Her putun CV'sinde bizim referanslarımız ve imzalarımız var.
Rabbin birliğini ve halkın hürriyetini ilan eden şanlı süvarilerDin
Halid Muhammed Halid’in kaleme aldığı Yeryüzü Yıldızları, sadece sahabe hayatlarını anlatan bir eser değil; insanın kendi eksikliğiyle, gayesiyle ve hakikat arayışıyla yüzleşmesini sağlayan bir yol arkadaşlığı gibi. Kitabı okurken insan, bir biyografi metninden çok daha fazlasıyla karşılaşıyor. Her sayfada başka bir insanın değişimine, adanmışlığına ve teslimiyetine şahit oluyor.
“Cahiliye cengaveri Ömer b. Hattâb’ı çeken neydi?” Bir insanı böylesine değiştiren, ona hakikati uğruna her şeyini feda ettiren kuvvet neydi? Aslında eser, baştan sona bu ve buna benzer dönüşümlerin izini sürüyor.
Sayfalar arasında dolaşırken bazen Mus’ab b. Umeyr ile Medine’ye giriyor, bazen Ebu Zer ile hakkı haykırıyor, bazen de Abdullah b. Mesud ile küfre meydan okuyorsunuz. Her sahabe, insanın içinde uyuyan başka bir tarafı uyandırıyor. Fedakârlığı, sabrı, sebatı, iradeyi ve en önemlisi imanın insana nasıl bir şahsiyet kazandırdığını görüyorsunuz.
Belki de bu yüzden kitapta geçen “Allah onun şahsında bütün hakikatin görüntüsünü ve insan olmanın yüceliğini toplamıştır.” cümlesi, eserin ruhunu özetler nitelikte. Çünkü anlatılan her hayat, doğrudan Resulullah’ın (sav.) terbiyesinden süzülmüş bir hakikat taşıyor. Sahabeleri okurken aslında Nebevî terbiyenin insanda meydana getirdiği büyük dönüşümü görüyorsunuz.
Halid Muhammed Halid’in dili ise oldukça sade, akıcı ve samimi. Kitap sizi zorlamadan içine çekiyor. En sevdiğim yanı da okurken sadece bir tarih okumuyor, o anı yaşıyorsunuz.
**Resulullah’ın (sav.) yoldaşlarına selam olsun…
Rabbin birliğini ve halkın hürriyetini ilan eden o şanlı süvarilere…**
Reklam
Ebu Zer el-Gıfari (r.a.) hakkında rivayet edilen en meşhur hadis, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) onun yalnızlığına ve sadakatine dikkat çektiği "Allah Ebû Zer'e rahmet etsin; yalnız yaşar, yalnız ölür ve yalnız başına diriltilir" hadisidir. Zühd ve dürüstlükle bilinen Ebu Zer, doğru sözlülüğü ve mal biriktirmeye karşı duruşu nedeniyle ömrünün sonunu Rebze çölünde yalnız geçirmiştir.
Selamünaleyküm Rahmatullahi ve Bereketühü
Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem'den başlayıp Ubeyde Bin umeyr'e kadar devam eden 61 bölüm vardır hem hadis-i şerifler hem de rivayetli sözler bulunmaktadır.
Aşağıya kimlerin sözlerinin olduğu kimlerin geçtiğini de yazacağım inşâAllah.
Kitap boyunca gözüm hep Zeyd Bin harise'yi aradı çünkü Zeyd Bin Harise Peygamber efendimizin peygamberlikten önce de yanında bulunduğu çocuklardan biridir. Ve Zeyd Bin Harise'nin çocukluğu Peygamber efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin yanında geçmiştir. Ama kitapta Zeyd Bin hariseye ait ne bir söz ne de başka bir şeye denk gelmedim.
Onun haricinde diğer peygamberlerimizin sözüne ve sahabelerin sözüne yer verilmiş çok hoşuma gitti daha önce hiç duymadığım şeyler okudum ve insanı düşündüren şeylerdi bunlar. Okumanızı öneriyorum isterseniz okuyun tabii.
Kitabın isimlere ayrılmış bölümleri bu şekilde:
1. RASULULLAH (S.A.V)
2. YUNUS (AS)
3. SÜLEYMAN (A.S)
4. EYYUB (A.S)
5. ADEM (A.S)
6. LOKMAN (AS)
7. NUH (A.S)
8. İSA (A.S)
9. MUSA (A.S)
10. DAVUD (A.S)
11.MUSA (A.S)
12.ÍSA (A.S)
13. İBRAHİM (A.S)
14. YUSUF (A.S)
15. EYYUB (A.S)
16. SÜLEYMAN (A.S)
17.İSA (A.S)
18. DAVUD (A.S)
19. EBU BEKR ES-SIDDIK
20. ÖMER B. HATTAB
21.OSMAN B. AFFAN
22.ALI B. EBİ TALİB
23. EBÛ'D-DERDA
Yıldızlar vardır, hem yolunuzdur hem de ışığınız.1000Kitap
Onlar öyle yıldızlar ki, Peygamber Efendimiz (asm)'ın “Ashâbım gökteki yıldızlar gibidir. Hangisine tâbi olsanız hidayete erersiniz.” övgüsüne mazhar olan, teslimiyette melekleri bile kendilerine hayran bırakan Sahabe-i Güzin Efendilerimiz.
Ve onların çileli, meşakkatli, her biri bir ders niteliğindeki o güzel yaşantıları...
Onları tanımak, bilmek ve idrak etme noktasında herkesin okuyabileceği sade, akıcı, anlaşılır üç kitap ve üç yolculuk...
İşte o kitaplardan ikincisi;
Önce bâtılın tarafında yer alan Ömer, sonra İslam'la gelen hidayet... Nihayetinde Hak ile bâtılı ayran Fâruk.
Âdaletin yeryüzündeki sesi! Kalbine Allah korkusundan başka hiçbir korkuyu almayan bir yiğit: Hz. Ömer.
Nasıl bir gençlik?
Nasıl bir öğretmen?
Bu soruların cevabını Hz. Musab bin Umeyr verecek bize harf harf, kandan yazılan kelimelerle.
İkinci Yusuf diye anılan Hz. Musab'ın gençliğinde kendi gerçeklerimizi arayacağız.
Ve son olarak yalnızlığımıza sesiyle, nefesiyle konuk olacak bir arayış ve adanış adamı Hz. Ebu Zer.
Bizi dünya aldanışından ahiret adanışına çağıracak; bazen haykırarak, bazen susarak.
Doğru bildiklerimizin koskoca bir yalan, sığındığımız kuyuların Yusufî değil, Kabil çukuru olduğunu gösterecek.
Gönülden tavsiye ediyorum
Doktor Hikmet Kıvılcımlı'nın, 1957 seçimlerinde Eyüp Meydanı'nda yaptığı bu konuşma, Türkiye sosyalist hareketinin "Halka Gitmek" prensibinin en cesur ve en "orijinal" örneğidir. Kıvılcımlı, Müslüman halkın kutsal saydığı sembolleri ve dili, materyalist bir içerikle yeniden yorumlayarak (Ebu Zer geleneği), sosyalizmi cami avlusundaki vatandaşa tercüme etme ustalığını gösterir. Kuru bir dinsizlik propagandası yerine, "Zalime karşı mazlumun hakkı" diyerek, İslam'ın içindeki devrimci damarı harekete geçirmeye çalışan bu pratik, bugün bile aşılamamış bir ajitasyon şaheseridir. Teorinin sokağa, geleneğe ve halkın gerçekliğine indiği o tarihsel anın belgesidir.
Reklam
Reklam