Bazen içimizdeki duygular bizi kendi karanlığına hapseder.Bu hapisten yine kendi ışığımızla çıkarız.Bu ışığın kaynağı biz olsak da daha fazla parlaması için sevdiklerimizden de güç alırız.Elbette içimizdeki inanç ve güç de önemli ama onu sevdiklerimizle şekillendirebilir daha da güçlendirebiliriz. Almanın da karşısına çıkan onu hapseden canavarlar hayatımız boyunca bizim de karşımıza çıkarlar. Bazen hepsi bir kerede çıkar bazen tek tek… Alma bu mücadeleyi kazandı. Diğer mücadeleleri de kazanacaktır çünkü o çok güçlü ve savaşmayı biliyor. Bizler de Alma gibi mücadeleyi bırakmadığımız sürece , bu canavarları her zaman yeneriz.
Bir aziz Züleyha’ya şunu sormuştu :
-Yusuf senin gönlünü nasıl aldı? Doğruca söyle!
- Vücudumdaki bir kılın bile gönlümden haberi yok. Ben, bende değilim ki, gönlüme sahip olayım!