Yaşamı ve ölümü hüzünlü bir şair Nilgün Marmara. Uzun zamandır okumak istediğim kitapları bugünlerde okuyorum. Yazarı önce incelemeyi tercih ettim çünkü gerçekten yazdıklarının anlaşılması oldukça güç. Zaman zaman sözlüğe de başvurarak bitirdim Metinler isimli kitabını. Melankolik, kederlilik hali , varlıkları kavramları kelime kelime işleyerek, dilin sınırlarını zorlayarak , ölümü yaşamdan ayırmadan yazılmış metinler. Zor ancak bir o kadar da derin bir kitap. Yazarın biyografisinden sonra okumanızı öneririm.
29 yaşında intiharla sonuçlanan ölümü olmasaydı ne eserler verirdi diye düşünmeden edemedim. Aslında onunla ilgili çok şey düşündüm. "Sen yabancıların en yakiniydin " dediği eşine yine veda mektubu yazarken seni hep sevdim yazarak. Daktiloya Çekilmiş Şiirleri ' ni de bırakan Nilgün Marmara. Hüzünle hatırlanacak bir şair.
Ey içine bakan gözlerimin yoksul gölgesinde kendini açıklayan gerçeklik! Her kopuşla kendini yineleleten umut! Bir serin yaşlı bahar özlemi, acı kar fırtınaları beklentisi kislarda ve alıcısı olmayan iki mevsime, zamanın kapanabilmesi devrimi!
Mavinin doruğunda diz çöküşü biricik varlığın, öyle süren aşk çok katlı bir çiçeğin yalnızlığı kadar, bir safir alana dogrulan çocuksu dilegeliste; karanlık dinletiden uzak şiirin açılabileceği öte uzam!