ece
@ececzmc
Depuis le début et jusqu la mort.
Piano...
Uyuklamak parça parça ölmek, uyumaksa yekpare ölüm. Bu aralar hep uyukluyorum. Vücudumdan büyük parçalar kaybetmişim gibi hissediyorum kendimi. Gece olduğunda kayıp parçalarım karanlığa karışıyor.
Sayfa 14
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bırak şu mağrur, cakalı tavrını. Lime lime kanatlarını üstüme geriyormuş gibi yapma artık. Zaten hiç geremedin ki. Gerdiğini sandın. Ben hep yalnızdım. Bir başıma.
Sayfa 17
İnsan ya kendi kendine konuşur, ya kendi kendine yazar. Kendi kendine konuşmayı makbul saymazlar. Oysa ne fark var ki arada?
Sayfa 9
Kendini bulan insan, bu dünyada bir daha asla kendini kaybetmeyecektir. İçindeki insanlığı anlayan kişi, tüm insanlığı anlayacaktır.
Sayfa 80
Evet, yaşamıştım ve yine de yaşama meydan okumamıştım; kendimi sarıp sarmalamış ve kendimden saklamıştım.
Sayfa 45