Ece

Çektiğim bütün ıstıraplar, bitap halde son bir hamleyle fedakarca buraya taşıdığım her şey artık yalnızca gülünçtü, tıpkı İbrahim ile İshak'ın o kadim hikayesi gibi. İbrahim, son derece soğukanlı biçimde oğlunu kesmek üzere bıçağı kaldırmıştır ki aniden tepeden bir ses duyar: ''Sakın ha! Şaka yapmıştım...''
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
homo sapiens, ancak gramerinde soru işaretleri kalmadığında, yalnızca ünlemler, virgüller ve noktalar kullanır olduğunda tam anlamıyla insanlaşacak...
hastayım;bende ruh varmış, mikrobum ben. Ama çiçek açmak da hastalık değil midir? Tomurcuğun patlarken canı yanmıyor mudur?
Bu dünya böyledir işte, kimi adam öldürdüğü için katil diye anılır, kimi adı katile çıktı diye adam öldürür.
“Ey alçak tutku, al bütün istekleri, Altın dilekler, çiçekli dilekler senin olsun… Ancak şudur son dileğim: Bir gölge kadar özgür yaşasaydım.”