Ben yalnızca huysuz olmayı değil,hiçbir şey olmayı da beceremedim.Ne huysuz , ters biri olabildim , ne iyi , ne aşağılık , ne dürüst , ne kahraman, ne de bir böcek … Şimdi köşeme çekildim , hiçbir şey olmayı başaramamış , yalnızca bir aptal olabilmiş akıllı biri ( hiçbir işe yaramayan) olduğum için öfkeli bir teselliyle kendimi avutuyorum.
Şimdi sorun bana : “ Neden öylesine eziyet , işkence ediyordun kendine?” Cevap:”Boş boş oturmak canımı sıkıyordu da ondan...” Bir işler çevirmek istiyordum.