ubuntu
@ecehantopal
ubuntu
Reklam
Dinin nevrotik kullanımlarının bir ortak noktası vardır: bireyin yalnızlığı ve endişesiyle yüzleşmek zorunda olmamasını sağlayan birer araçtırlar.Auden'in deyişiyle Tanrı "kozmik bir baba" halini alır.Bu haliyle din, insanoğlunun benliğinin temelinde aslında yalnız olduğunu ve kişinin seçimlerini tek başına yapması gerekliliğinden kaçış olmadığına dair farkındalığı örtbas etmeye çalışan bir akılcılaştır; ciddiye alan kişilerde dehşet duygusunu da beraberinde getirir.
Psikoterapide hislerini deneyimlemede güçlük çeken bu gibi insanların genellikle "Şu an kendimi nasıl hissediyorum?" sorusunu her gün kendilerine yönelterek hissetmeyi öğrenmeleri gerekir.Asıl önemli olan kişinin ne denli yoğun duygular içinde olduğu değildir be burada kastettiğimiz şey kesinlikle galeyana kapılmamız gerektiği değil; yani aşırı hassasiyet yerine duyarlılık, yapmacıklık yerine duygulanım.Aksine, önemli olan, aktif bir şekilde hissedenin "ben" olduğumu deneyimlemektir.Bu da beraberinde bir dürüstlük ve hissetmede dolaysızlığı getirir; kişi bunun etkisini benliğinin tüm katmanlarında deneyimler. 101
Ebeveynleri tarafından sevilip desteklenen ama şımartılmayan sağlıklı çocuk yüzleştiği endişe ve krizlere rağmen gelişmesini sürdürür.Ve travmaya dair herhangi bir dış belirti ya da özel bir isyankarlık olmayabilir.Fakat ebeveynleri tarafından bilerek yahut bilmeden kendi çıkar yahut keyifleri için suistimal edilen, ya da nefret edilip reddedilen çocuk yeni yeni edinmeye başladığı bağımsızlığına dair denemeler yaptığında az da olsa destek göreceğinden emin olamadığında onlara sımsıkı tutunup bu bağımsızlık kapasitesini yalnızca olumsuzluk ve inatçılık şeklinde kullanır.Çekingen bir şekilde ilk kez "Hayır" demeye başladığında ebeveynleri tarafından sevilip yüreklendirilmek yerine onlardan dayak yiyen çocuk sonrasında 'hayır' kelimesini gerçek anlamda bir bağımsızlık göstergesi değil de salt isyan etmek için kullanacaktır.
Ya da günümüzde çoğu örnekte gördüğümüz üzere bu çalkantılı zamanlarda ebeveynlerin kendileri endişeli ve şaşkınlarsa, kendilerinden emin değil ve kendilerine dair birtakım şüpheler besliyorsa bu endişeleri çocuğa yansıyarak kendi benliğini bulmanın tehlikeli olduğu bir dünyada yaşadığını hissetmesine neden olabilir.
Reklam