"Benim hastalığım... ağzına kadar dolup taşmış bir bardak, senin küçücük damlan taşan kısmın içinde çoktan eriyip gitti."
/Carla, Deborah onun hastalığı hakkında acımasızca konuşmasından sonra bu cümle döküldü ağzından. Oysa düşününce bu cümlenin bizim hayatımızda da çok örneği olduğunu görebiliriz. Yaşadığımız onca acının, sefaletin içinde daha az acı olan şeyler Carla'nın dediği gibi eriyip gidiyor. Ve bu acı insanın yaşadığı olaylara göre değişiyor./
Deborah: "İstesen beni kırabilirdin --ama kırmadın."