Ece
@ecelikko
82 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Dünyada yaşanan şeylerle acı bir şekilde yüzleştim. Yüzümde tebessümle bazenleri de gözlerimdeki yaşlarla okudum. Başka pencerelerden bakmamı sağladı.Maya’nın dönüşmesi, Max’ın dönüşümü tamamlaması çok etkileyici bir şekilde anlatılmış. Ülkemizdeki acı gerçeklerin gerçekten susarak diğer nesillere aktarılmadığını fark ettim. Yakın geçmişte tek ülkede değil dünyada neler olduğunu bilmediğim ,araştırmadığım için kendime çok kızdım. Zülfü Livaneli’nin kalemi bir başka gerçekten . Bu kitap da diğerleri gibi çok iyiydi.
O dönemdeki sosyal sınıfa vurgu yapmış. Kralın gözünden düşüp sürgün edilen Madame de Prie’nin psikolojisini ele almış, yazar. Madame de Prie’ye göre saray, oradaki yaşam, beğenilme arzusu, entrikalar onun varoluşuna anlam katan şeyler. Bunları kaybedince yaşamaya bir anlam bulamıyor. Yükselip saraya gidemiyorum, o zaman ölümümle yükseleyim diyor. Bence narsist bir karakter.
Kitabı okuduktan sonra boş boş duvarı izlerken buldum kendimi. Neye uğradığımı şaşırdım. İlk kez bir kitap kalbimi bu kadar çok ağrıttı. Ağlamak istersiniz de boğazında düğüm olur ağlayamazsınız ya onu yaşadım.Başlarda Maria’nın ukalalıklarına sinirleniyordum. Aslında hiç gerçekten sevilmemiş ve sevildiğinde neye uğradığına şaşırdığı için o şekilde davrandığını düşündüm. Raif Efendi’ye ise çabasız olduğu için çok kızdım. Sevgiyi, aşkı, saygıyı çok güzel bir şekilde ele almış. Normalde hızlı bitirebileceğim bir kitaptı ama bitmesin istedim uzatabildiğim kadar uzatmak istedim.Kitap içine çekiyor, sanki onlar değil de ben yaşadım olayları. Raif Bey’in iç sıkıntıları, benim ruh hâlimde büyük etkiler bıraktı. Mükemmel…Başucu kitabım kesinlikle!
Sürekli terk edilen bir kızın hikayesi. Hayatına birileri girer. Biri ilk aşkı diğeri son aşkı ama ikisi de korkak… Ne kadar büyüse de içindeki ailesinden göremediği ilgiyi, sevgiyi,şefkati başkalarında arayan bir çocuk yaşıyor. Her defasında da dibe batmak zorunda kalıp o dipten tek başına çıkıyor.Kya hep bataklıkta yaşadığı için diğer insanlara uyum sağlayamayacağını düşünüyor ama tanıştığı her insanla bir şekilde muhabbet edip samimiyet kurabiliyor. Aslında insanların içine karışabilir, bana kalırsa topluluğa Kya fazlaydı. Hep güvendi, yarı yolda bırakıldı, ötekileştirdi.
Duruşma kısımları efsaneydi. Zıpzıp ve Mabel kalbimin bir köşesinde yaşayacak hep.
Tate annesinin, babasının, kız kardeşinin ve hayatının aşkını kaybetmesi çok üzdü.
Etkileyici bir kitaptı.
Ben hiçbir şiire iyi ya da kötü diyemem. Çünkü ne yaşayıp , ne hissedip o cümleleri yazdığını bilemem. Bazı şiir kitapları okuduğumda iki üç satırdan oluşan şiirler görüyordum. Kısa şiirler olmaz demiyorum ama kitap diye yüksek fiyatlarla satıp kimseye iki üç satır okutamazsınız. Bu kitapta sevdiğim şeylerden biri de dolu dolu olması. Mehmet Özkaya’yla tanışmayı isterdim. Bazı şeyleri ima ederek anlatmış. Bunu her insanın yapabildiğini düşünmüyorum. Bu yönden şairle kendimi özleştirdim. Sanırım ilk şiir kitabıymış. Başarılı ya da başarısız deme hakkını kendimde bulmuyorum. Ama şiirlerini yayınlama cesaretini her şair gösteremez, takdir ediyorum. Kendimi bulduğum, yaşamımdan bulduğum şeyler oldu. Bana bir şey hissettirmeyen şiirleri de vardı ya da bir şiirde bir cümle çok anlam ifade etti benim için. İnsanlığa göndermeler hoştu. Güzel bir kitaptı, okurken keyif aldım.
