Ecem Ark
@ecemark
Uludağ Üniversitesi
Bursa
6 Şubat
211 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Reklam
️Bazen bir kitap sadece bir hikaye anlatmaz aynı zamanda hayatın içindeki görünmez gerçekleri de önümüze serer. Bu kitap tam da böyle bir eser. Hem DÜŞÜNDÜREN hem de DUYGUSAL anlamda dokunaklı bir anlatıya sahip olan bu KISA ama ETKİLİ kitap, Çin’in toplumsal yapısını, Konfüçyüs felsefesini ve bireyin özgürlüğünü sorgulayan bir yolculuğa çıkarıyor.
️Başkahramanımız, iş gezisi için Çin’e gelen Batılı bir iş insanı. Bir otelde konakladığı sırada tuvalet görevlisi Bayan Ming ile tanışıyor. Bayan Ming, her gün ona on çocuğundan bahsediyor. Her çocuğunun farklı bir karakteri, hayatta farklı bir yolu var ve hepsinin hikayelerinden dersler çıkarılıyor. Fakat anlatıcımız bir süre sonra şu soruyu sormaya başlıyor:
GERÇEKTEN ON ÇOCUĞU VAR MI?
️Çin’in tek çocuk politikası düşünüldüğünde Bayan Ming’in on çocuğa sahip olması İMKANSIZ gibi görünüyor. Peki, Bayan Ming neden bu hikayeleri anlatıyor? Hikaye ilerledikçe anlıyoruz ki onun gerçekte sadece bir çocuğu var: Bir kız çocuğu...
️Bayan Ming, olmayan çocuklarından bahsederken aslında hayalini kurduğu ama SAHİP OLAMADIĞI BİR DÜNYAYI ANLATIYOR bizlere.
Merhaba kitap dostlarıım son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biriyle geldim. Beklentimi fazlasıyla karşılayan ve her sayfayı merakla çevirdiğim bir kitap oldu.
Başkahraman Aziz Mirzade, sanat ve koleksiyonculuk dünyasında kendine yer edinmiş biri. Ama onun için sanat eserleri sadece duvarda asılı tablolardan ibaret değil. O, en büyük keşfi olarak gördüğü ressam Timur’un intiharının onuncu yılında, onun kayıp eserlerinin peşine düşüyor. Fakat işin en ilginç tarafı bu eserlerin bir tuvale değil, üç ayrı insanın sırtına dövme olarak işlenmiş olması. Cennet, Cehennem ve Araf temalı bu üç dövme sanatın bedenle buluştuğu belki de en uç noktaya ulaştığı bir anlatının parçaları.
Aziz’in amacı bu üç dövmeyi taşıyan insanları bulmak. Ama bu sadece bir sanat avcısının yolculuğu değil aynı zamanda kendini keşfetme, geçmişiyle yüzleşme ve sanatın sınırlarını zorlama hikayesi. Onun bu arayışı, onu sanat dünyasının en karanlık köşelerine, yasadışı koleksiyoncuların arasına, insan bedeninin bile bir sanat objesine dönüştüğü bir dünyaya sürüklüyor.
Yavuz Ekinci’nin dili, kitabı sadece bir sanat dedektifliği hikayesi olmaktan çıkarıp psikolojik gerilim ve felsefi sorgulamalarla beslenen bir romana dönüştürüyor. Sanat için ne kadar ileri gidilebilir? Bir koleksiyoncu tutkusu uğruna hangi sınırları aşar? İşte Aziz’in hikayesi, bu soruların tam ortasında duran, insanı düşündüren bir anlatı sunuyor.
Eğer sanat, tutku, saplantı ve ahlaki ikilemlerle örülü bir roman arıyorsanız, "Aziz" tam böyle bir kitap. Ama uyarayım kitabı okuduktan sonra uzun süre aklınızdan çıkmayacak bazı sahnelerle karşılaşmaya hazır olun.
"İnsanın karakterini geleceğin hayali değil, geçmişin kalıntıları şekillendirir."
