ELİF
@ecengizz
21 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Her içtiğinde masada olanları unutan bir mahalleli vardı. Ölüm denen şey, yaşam denen bu bayağı ve ehemmiyetsiz içki sofrasını unutmak için kafaya dikilen bir kadeh içkiydi belkide.
Sayfa 48
Yağmur yağarken saray yerine bir tavuk kümesi görsem, ıslanmamak için belki kümese girerim. Fakat kümes beni yağmurdan korudu diye, şükran borcumu ödemek için saray gözüyle bakamam. Gülerek böyle bir durumda saray ve kümes arasında fark olmadığını söylüyorsunuz. - Evet hayatta tek gayemiz ıslanmamak olsaydı dediğiniz doğruydu - diye cevap veriyorum
Ne denir! Mutlu değildi, hiçbir zaman da mutlu olmamıştı. Yaşamının bu yetersizliği, dayandığı şeylerin bu çabucak çürümesi neyden kaynaklanıyordu?
"Bee yengem her zaman der ki, çoğu insanın sandığının aksine gerçek arkadaş, sen zor dönemden geçerken yanında koşan değildir. Bunu herkes yapar. Yengeme göre gerçek arkadaş, kendisi mutlu değilken senin mutlu olmana sevinen - hatta mutluluğunu kutlayan kişidir."
Şimdi düşünüyorum da, demek daha çok küçükken ölüm duygusundan fazla edep duygusunu geliştirmişim.
