"İnsan yıkımlara katlanabilir, dıştan gelir onlar, gelip geçici şeylerdir. Ama bir kimsenin kendi yanlışları yüzünden acı çekmesi -Ah!- yaşamın zehirli oku budur işte."
"İltifattan hoşlanmam. Hem bir erkek içinden gelmeyen bir yığın şeyi söylediği zaman, niçin bir kadını son derece hoşnut ediyorum sanır, bir türlü anlamam."
''Kötülüğümüz içimizde bizim; içimizse kurtulamıyor kendi kendisinden.''
Zamanının ötesinde bir yazara ait bu kitabı 2.kez ve büyük bir ilgiyle okudum. Kitapta birçok noktada hala geçerliliğini koruyan konulara değinmiş Montaigne. Özellikle Eski Yunan ve Roma'dan verdiği örnekler, tarihi kişilere atıf yapması ve onların hiçbir yerde bulamayacağınız yaşanmışlıklarını anlatması, paylaştığı aforizmalar bu eserin büyüsünü bir kat daha artırıyor.
Çok keyifle okunuyor. Bir düşünceyi alışılagelmiş kelimeler dışındaki kelime ve kavramlarla anlatınca daha etkili oluyormuş. Adamlar sadece teknoloji olarak geride kalmışlar. Düşünce olarak günümüzden çok çok ilerideler.
Farklı görüşlere açıksanız okuyun derim. Açık değilseniz yine okuyun, açılırsınız. :)
Keyifli okumalar.