Adil olabilmenin tek kuralı olayla ilginizin olmamasıdır. Asıl adaletsizlik bu değil mi? Konu kendileri olduğunda tüm yanlışlarını güzel sebepler bularak zımparalayan ve yumuşatan bu insanlar kendilerini deliler gibi mütemadiyen kandırırken kimin vicdanına sığınacağız?
Bugün kendimizle o kadar sarhoşuz ki başka insanların, yiyip içtiklerimizle, gittiğimiz tatille, çocuğumuzun doğumgünüyle ilgileneceklerini sanıyoruz. Kendimize aşırı odaklanmak, hem çevremizdeki insanları sarih bir biçimde görmemizi engelliyor, hem de kendimizin gerçekte ne olduğunu fark edebilmemizin önünü tıkıyor.