Sanırım Ecinniler'de bir yerde Dostoyevski, insanın mutlu olduğunu bilmediği için mutsuz olduğunu,tek sebebin bu olduğunu söyler.
Hem sen bilmiyor musun ki, diye bağırdım kendisine, bilmiyor musun ki, insanoğlunun mutluluğu olduğu kadar felaketlere de ihtiyacı vardır!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dostoyevski, Ecinniler'de, " insanın mutlu olduğunu bilmesiği için mutsuz olduğunu, tek sebebin bu olduğunu" Söyler.
Yirmi beş yıldır kımıltısızca durduğum yerden birden hareket ettim, yürümeye başladım cher ami; bu gidişim nereye bilmiyorum; ama artık hareket ettim… 
Acaba en iyisi pılıyı pırtıyı toplayıp durgun denizlerin ardındaki sakin adalara doğru dümen kırmak ve huzur içinde oralarda yaşama gözlerimizi yummak mı? 
..kaygısı yüzünden hem bedenen zayıflamış, hem ruhen çökmüştü.