Görünmez Kadın
@ecitaha
637 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
"Bu hayatın yarısı çok hızlı evet demekle, diğer yarısı da zamanında hayır diyememekle geçiyor." demiş Josh Billings.
Gelelim Kitaba:
Hayır Diyebilme Sanatı ismi çok dikkat çekiyor. Hepimiz birilerini kırmaktan vicdan yükünden, başka, başka sebeplerden çevremizdeki insanlara hayır diyemeyiz. Bize bir iş yüklenir, istemediğimiz borcun altına sokuluruz, ama kimseleri kırmamak adına hep evet, deriz, evet. Ben yaparım, elime mi yapışacak, olur, olur, olur deriz.
Bu kitabı okuduktan sonra anladım ki insanlarla (en yakınlarımız da buna dahildir) aramıza bir sınır çizgisi çekmeliyiz. Kimsenin o sınırı aşmasına da izin vermemeliyiz. Aslında sınırlarımız kadar özgürüz, evet.
Bu sınırı çizemezsek ne mi olur? Ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden bir randevu alırız. Şu var ki, hayır diyememek bizi içimize atmaya, söyleyemediklerimizi biriktirmeye, bedensel ve ruhsal olarak fena zorlamaya başlar.
Her şeye hayır, hayır, hayır diyen ters biri mi olacağız? Hayır tabi ki. Hangi durumlarda evet, hangi durumlarda hayır diyeceğimizi biz seçmeliyiz.
Kimseyi kırmayayım derken kendimizi parçalara ayırmayalım. Mutlulukla kalın.
*Biz, hayır demeyi, işim var demeyi, olmaz demeyi beceremeyen insanlarız... Yorgunluğumuz bitmez bizim.
Reşat Nuri Güntekin
*Hayır demek istiyorsan belki deme.
*Bazen seçim yaparsın bazen de seçimler seni olduğun kişi yapar.
Gayle Forman
*Kendinizi başka birisinin düşüncelerine göre incelemeye çalışırsanız hep ikinci el bir insan olarak kalırsınız.
Jiddu Krishnamurti
*Bana hayır diyenlere Şükran duyuyorum, ne başardımsa onlar sayesinde başardım.
Einstein
Reklam
Şiir denince akla gelen şairlerden biri İbrahim Sadri. "Adam Gibi," kitabıyla okuyucuyu adeta şiire doyuruyor. Kitabı okurken sanki şiirsel bir yağmurun altında ıslanmış gibi oluyorsunuz. Islanmış ama mutlusunuz. Üşümemiş, hatta ısınmışsınız.
Şiirin insan ruhunu arındıran dinlendiren bir havası vardır ya, işte bu hava, kitabın kapağını açtığınız andan itibaren sizi sarıyor. Kapağı kapattığınızda ise, içinizde güzel cümleler uçuşuyor. Kah İstanbul'a kar yağdığını izliyor, kah aşkı bir üveyikten satın alıyor, kah onaltı yaşınıza geri dönüyorsunuz.
*Ben seni hiç sevmedim ki. Kuşlara şarkılar öğretmeni sevdim. Ben sevdim mi adam gibi severim.
*Ölümüne üşüyorduk, yalan yok, polislerde üşüyordu.
*Onaltı yaşındaydım. Her şeyi bükecek bileğim vardı.
*Okulu ilk asışım, ilk kez birine kolye alışımsın.
*Bakarsın yine sabah olur. Bir kıymık gibi adama batar hicran.
ŞİİR edebiyatın can damarı olabilir. Herhangi bir olayı, yüzlerce sayfayla anlatmak yerine bir kaç dizeye de sığdırabilir. Bazı Yazarlar bu konu da epey usta olabilir. İşte onlardan biri; Yılmaz Erdoğan. Bir insan, kolunun altına kaç karpuz sığdırabilir? Ve yine bu insan bana göre, sanatçı olarak doğmuş olabilir.
Çocukluğundan bir dize...
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim, çocuk olmaktan... Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ayrılıktan...
*Bir insanı sevmekle başlıyordu her şey ve boşanmak için en az iki şahit gerekiyordu!
Şiir...
*"Şair burada yaşadığı kenti çöle benzetiyor," da bahsedilen şair olurum!
Aşk...
*Ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir aşkın mührüdür artık...
Kızı Berfin'e...
*Habersiz geldin, kusura bakma oralık biraz dağınık...
Şimdi hemen toparlarız sanıyorduk, olmamıştık daha...
Şehir....
*Yine de ışıklar bu kenti güzelmiş gibi gösteriyor geceleri...
İstanbul...
*Yine sen ve yine sensizlik artık bu şehir faşistanbul!
