Görünmez Kadın
@ecitaha
637 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
ŞİİR edebiyatın can damarı olabilir. Herhangi bir olayı, yüzlerce sayfayla anlatmak yerine bir kaç dizeye de sığdırabilir. Bazı Yazarlar bu konu da epey usta olabilir. İşte onlardan biri; Yılmaz Erdoğan. Bir insan, kolunun altına kaç karpuz sığdırabilir? Ve yine bu insan bana göre, sanatçı olarak doğmuş olabilir.
Çocukluğundan bir dize...
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim, çocuk olmaktan... Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ayrılıktan...
*Bir insanı sevmekle başlıyordu her şey ve boşanmak için en az iki şahit gerekiyordu!
Şiir...
*"Şair burada yaşadığı kenti çöle benzetiyor," da bahsedilen şair olurum!
Aşk...
*Ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir aşkın mührüdür artık...
Kızı Berfin'e...
*Habersiz geldin, kusura bakma oralık biraz dağınık...
Şimdi hemen toparlarız sanıyorduk, olmamıştık daha...
Şehir....
*Yine de ışıklar bu kenti güzelmiş gibi gösteriyor geceleri...
İstanbul...
*Yine sen ve yine sensizlik artık bu şehir faşistanbul!
Reklam
Yine okumakta geç kaldığım bir kitap. Neyse, okudum, sevdim, ve bitti.
Yeşilin Kızı Anne, çok içten yazılmış bir kitap. Ana karakter Anne'i ise sevmemek imkansız. Geniş hayal dünyası ve tatlı dili ile herkese kendini sevdiriyor. Bu çilli, yetim kız adeta sevimli bir kedi gibi. Mırıl, Mırıl etrafta dolaşıp, hikayeler anlatıyor, onu dinleyenleri şaşırtıp, kendi hayal dünyasına çekiyor. Haliyle okuyucu da o dünyada sürüklenmekten pek memnun, sayfaları dolaşıyor. Anne, dalından düşmüş bir kuş gibi, çırpınarak kendine bir yuva arıyor.
Kitaptan biraz Polyanna tadı aldım desem yeridir. O da çilli, dilli ve hayalperest bir kızdı. Mutluluk oyunu oynar, çevresindeki insanlara umut verirdi.
Küçük bir çocuğun dünyasına kitaplar yoluyla ulaşmak, insana iyi geliyor. Çocukların dünyası ne kadar güzel, masum ve renkli. İnsan o hayali dünyadan gerçek dünyaya gelmek istemiyor.
*Bazen hayat, en karanlık yerlere hediyeler saklar.
*Karakterinle davranışların, nasıl göründüğünden daha önemlidir.
*Yarının yeni bir gün olduğunu düşünmek güzel değil mi? Çünkü içinde hiç hata yok.
Ve böylece adımımı atıyorum, içerideki karanlığa; aydınlığa ya da.
Reklam