Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Herhalde dünya, sayısız ağaç, sayısız kuş ve sayısız yağmur damlalarıyla doludur. Öyle olduğu halde ben yalnızca bir kafur ağacını ve bir yağmuru bile tam olarak anlayamadan ölüp gideceğim belki de. Öyle düşününce, kendimi çok yalnız hissettim, oturdum ağladım. Ancak, beni kucaklamaya gelen kimse olmadı. Öylece, yalnız başıma yatağımda ağladım durdum.”
Gerçekten de kafamı çarptığımda kafamın, hareket ettikçe karnımdaki yaranın acısını, tabanımın altında yer olduğunu hissedebiliyordum. Fakat bu yalnızca bir acı ya da dokunuştan öteye geçen bir şey değildi. O yüzden vücudun yok olup, geriye yalnızca kavramın kaldığını ve işlevini sürdürdüğünü söyleyebilmek de mümkündü.