23 Nisan… Bir zamanlar sadece çocukların kahkahasıyla, bayraklarla ve şiirlerle dolu bir gündü. Şimdi ise kalbimizde hem umut hem de derin bir hüzün taşıyor.
Bugün yine 23 Nisan. Sokaklarda bayraklar var, okullarda törenler… Ama bazı sıralar boş. Bazı sesler eksik. Çünkü bu yıl, sadece bayramı değil; yarım kalan hayatları, susan gülüşleri de hatırlıyoruz.
Henüz hayatın başında olan çocuklar…
Ecrin, minik hayalleriyle…
Yusuf, büyüyünce öğretmen olacağım diyordu…
Elif, en çok şiir okumayı severdi…
Ve onların başında duran, onları korumaya çalışan bir öğretmen…
Ayşe Öğretmen… Sadece ders anlatan değil, bir anne gibi sahip çıkan…
Onlar bugün aramızda değil.
Ama isimleri kalbimizde, dualarımızda yaşıyor.
23 Nisan, sadece bir bayram değil artık…
Aynı zamanda bir hatırlayış.
Bir dua.
Bir iç çekiş…
Bugün kutlama yaparken, bir yanımız buruk. Çünkü biliyoruz ki bazı anneler bugün çocuklarının elini tutamıyor. Bazı öğretmenler sınıfına girip “Günaydın çocuklar” diyemiyor.
Ama yine de umut etmek zorundayız. Çünkü bu bayram, çocukların… Ve onların hayalleri yarım kalmamalı.
Belki bugün bir balon gökyüzüne bırakılır…
Belki bir dua sessizce yükselir…
Belki de bir çocuk, onların yerine daha sıkı tutar hayata…
23 Nisan kutlu olsun…
Gidenlerin hatırasına saygıyla, kalanların umuduyla… 💔🇹🇷
#23.Nisan #öğretmenöğrenci
#çocukbayramı