Dünyada gümüşün yerine kağıt paranın geçtiği gibi, gerçek saygının ve gerçek dostluğun yerini de saygı ve dostluk gösterileri ve mümkün olduğunca doğal gösterilen tavırlar almıştır.
Toplumu bir ateşe benzetmek mümkündür; akıllı insanlar ateşe haddinden fazla yaklaşmadan, uygun bir mesafeden ısınırken, budalalar önce kendilerini yakıp sonra yalnızlığın soğuğuna sığınır ve ateşin yakıcılığından şikayet eder.