"İçimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor; insanların, birbirleri için ne kadar az bir anlamı var. Ah! Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa bir başkası da bunları vermeyecektir bana; soğuk ve güçsüz bir halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla dolup taşan yüreğimle mutlu edemem."
Hiçbir yere ait olamayan ve sürekli kaçıp giden iki karakter Kinyas ve Kayra. Kitabı ilk okumaya başladığımda hangisi Kinyas hangisi Kayra ayırt edemiyordum. Birbirlerine kişilik ve fikirleri bakımından benzeyen ama aslında farklı olan iki karakter. Nefretin kitabını yazmak için koyuldukları bu serüvende kendi yarattıkları karanlığa şahit oluyoruz. Bu karanlığın iki karakter için nasıl sonlandığını da görüyoruz. Bu açıdan kitabın sonunun beni çok heyecanlandırdığını ve şaşırttığını söylemeliyim.