Elif Damla Günal
@edamla
Mevsimlik tarım işçileri George ve Lennie birbirine zıt iki karakterdir. George, ufak tefek ama zeki bir adamken Lennie, iri yarı ama ama zeka seviyesi düşük, akli dengesi bozuk bir adamdır. Bu iki karakter yıllardan beri birlikte seyahat edip çiftliklerde birlikte çalışır. George sürekli Lennie'nin çıkardığı problemlerin üstünü kapatmaktan ve bir sorun çıktığında oldukları yerden Lennie'yi kaçırmaya çalışmaktan bıkmıştır. Bu yüzden yeni gittikleri çiftlikte sorun çıkarmamasını, hayal ettikleri araziyi satın alabilmeleri için gereken parayı hemen kazanmaları gerektiğini Lennie'ye sıkıca tembihler ama ne yazık ki hiç-bir şey George'un hayal ettiği gibi olmaz.
Kısacık bir kitap insanda nasıl hüngür hüngür ağlama isteği uyandırır okuyun da görün derim.
George ve Lennie çok uzun zamandır birlikte oldukları için ve Lennie, beş altı yaşındaki bir çocuktan farksız olduğu için George hep onu korumuş. Son sayfada bile korudu bence yaptığı şey ile. Dışarıdan bakıldığında George Lennie'ye ihanet etmiş gibi görünse de aslında onu daha kötü muamelelere maruz kalmasın diye korudu.
Bizim Türk sinemasında buna benzer film vardı. Yanlış hatırlamıyorsam adı Abimdi filmin. O da hem eğlenceli hem çok duygusal bir film. Tavsiye ederim.
Kitaba dönmem gerekirse ben okurken ne Lennie'ye kızabildim ne de George'a. İkiside çok haklıydı, çok mağdurdu, çok bahtsızdı. İkisininde hayalleri tek bir olayla söndü gitti ve bu kimsenin umurunda olmadı. Allahtan çiftlikte Slimm vardı. George'un hissettiği şeyleri bir tek o anladı.
Kitabı ben çok beğendim. Zaten asla silinmeyecek ölümsüz eserlerden biri. Herkes okumalı bence ama erken yaşta değil. Ben ilk okuduğumda çok küçüktüm ve pek anlamamıştım. Şimdi tekrar okuduğumda hem ne anlatılmak istendiğini anladım hem de George'un eylemlerinin neden
Reklam
Bir Arap'ı öldürdüğü için yargılanan Meursault'nun yargılanma sürecini anlatıyor kitap.
Yanlış arkadaşlıklar insanın başına ne dertler açar gördüm kitabı okurken. Meursault, aslında tam bir bana fark etmez reis. Hayatını sürekli bana fark etmez, bunun bir anlamı yok, olabilir de olmayabilirde diyerek geçiren bir karakter. Böyle hiç-bir şeyi umursamadan yalayıp giderken alt komşusu ile arkadaşlığı başına iş açıyor. Alt komşusu bir kadını dövdüğü için kadının abisi adamın başına musallat oluyor. Birlilte sahile gittikleri bir gün onları takip eden Arap kavga çıkarınca olaylar orada patlak veriyor. Meursault, (ayrıntısını vermek istemiyorum ama asıl önemli kısmın o ayrıntı olduğunu bilin) bir şekilde o Arap'ı öldürünce kendini hapiste buluyor ve bundan sonrası da yargılama süreci zaten.
Bana göre Meursault bir sosyopat. Hiçbir şeye üzülmemesi hatta annesinin ölmesine bile üzülmemesi hatta ve hatta birini öldürdüğü için pişmanlık duymaması da bundan kaynaklanıyor bence.
Yanlış bir arkadaşlık Meursault'u hoş olmayan durumların içine sokmuş olabilir ama kaygısızca birini öldürmesi tamamen Meursault'un tercihiydi.
Kitap gerçekten güzel ve insanı düşündüren bir yanı var.
15 yaşında genç bir çocuğun dizindeki kemik rahatsızlığı yüzünden doktor doktor gezmesini ve bacağının kesilme ihtimali ile baş etmesini konu alıyor kitap.
Kitapta baş karakterin isminden hiç bahsedilmediği için kitabın yarı otobiyografik olabilceğini düşünüyorum zira yanlış bilmiyorsam Peyami Safa'nında bir kemik rahatsızlığı vardı.
Çok kısa ve bir nefeste okunacak bir kitap. Elinize alıp yarım saat içinde bitirebilirsiniz. Bu kısacık kitapta hastalığın verdiği acıyı ve hastanelerin insana hissettirdiği duyguları, hatta hastanelerin kokusunu bile çok güzel bir şekilde betimlemiş Peyami Safa. Bu açıdan kitap takdir edilesi gerçekten ama (şimdi söyleyeceğim şey yüzünden linç edilmem muhtemel) abartıldığı kadar mükemmel ve hatta bir başyapıt olduğunu düşünmedim ne yazık ki okurken. Psikolojik bir inceleme olarak değerlendirirsek kitabı çok daha iyilerini okudum diyebilirim. Belkide ben kitabı başyapıt olarak görecek yeterliliğe sahip değilimdir bilemiyorum şimdi.
Kitapta çok fazla eski Türkçe kelime vardı. Sayfanın altında kelimelerin anlamları yazıyordu ama sürekli oraya bakmaktan cümle bütünlüğünü kaybettiğim anlar oldu. Kitap basılırken o kelimelerin günümüz Türkçesiyle yazılmasını tercih ederdim. O şekilde olsaydı Okur için çok daha keyifli bir okuma haline gelebilirdi.
