İnsan, yakınlaşarak incinmeyi veya uzaklaşarak yalnızlığı seçmek zorundadır.
"Hiç korkmamış olsaydım keşke.
Hiçbir korkuyu tatmamış olsaydı bilincim ve bedenim.
Korunmaya ve savunmaya gerek duymasaydım.
Korkuyu bilmeyen canımın istediği gib davranıp, korkuyu bilmeyen canımın istediği gibi konuşsaydım.
Gerçekten nefes alabilseydim her an.
Gerçekten yaşayabilseydim.
Ben olsaydım sadece, en doğal halimle.
Gerçekte yaşayabilseydim keşke.
Öyle uyansaydım her sabah; öyle tat alsaydım, öyle dokunsaydım, öyle koklasaydım tüm kokuları, öyle duysaydım sesleri.. Öylece, kendime özgülülüğümle ve özgünlüğümle olsaydım bu dünyada, bu rüyada.
Kendine özgü, özgün ve özgür.
Var olsaydım.
Olabilir miyim ?
Keşke.."
Piraye-SEYİR
YAPIP PİŞMAN OLMAK, YAPMAYIP PiŞMAN OLMAKTAN HER ZAMAN DAHA KABUL EDİLEBİLİR BİR PİŞMANLK
ÇEŞİDİDİR.
BUNU, ZAMANIN GERİYE DÖNDÜRÜLEBİLEN Bi' ŞEY
OLMADIĞINI iDRAK ERMİŞ OLANLAR İYİ BİLİR.
ÇÜNKÜ İÇTE KALAN UKTELERiN PİŞMANLIĞIN, TELAFiSi ASLA YOKTUR.
ÇÜNKÜ İNSAN, HATA DA YAPMALIDIR!