Eda Sağel
@edasagel
Her kitap, kendime tuttuğum bir ayna.
Her okuduğumda kalkıp evin bi yerlerini temizlerken bulunduğum kendime ait alanlarda fazlaca eşyayı elimden çıkardığımı farkettim kiiiii bu benim için oldukça zor bir durumdu. Bitirmek istemedim uzun zamanda ancak bitirdim sindirerek not alarak okuduğum bi kitaptı . Japonların düzen sanatı üzerine alınmış bi biyografi gibi geldi bana
Reklam
İncelemePsikoloji
Bu kitabı okurken en çok fark ettiğim şey, narsistik bir ilişkinin insanın hayatına nasıl sessizce sızabildiği oldu. Başlangıçta çoğu davranış normal ya da tolere edilebilir gibi görünse de zamanla kişinin kendi duygularını, düşüncelerini ve hatta gerçekliğini sorgulamaya başladığını görmek oldukça çarpıcıydı.
Yazar, narsistik kişilik yapısını anlatırken teorik bir dil kullanmak yerine daha çok yaşanmışlık hissi veren örneklerle ilerliyor. Bu da kitabı hem akıcı hem de düşündürücü hale getiriyor. Okurken zaman zaman “Bunu yaşayan ne kadar çok insan vardır acaba?” diye düşünmeden edemedim.
Bence bu kitap sadece narsistik kişileri anlamak için değil, aynı zamanda sağlıklı sınırlar koyabilmenin ve kişinin kendi değerini fark etmesinin ne kadar önemli olduğunu da hatırlatıyor.
Bazen bir kitap insanın başkalarını anlamasını sağlar, bazen de kendi hayatına dışarıdan bakmasına yardımcı olur.
benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Okurken kendimi, birbirine değmeden yan yana yaşayan hayatların ve bastırılmış duyguların içinde buldum.
Gerçek sandığımız pek çok şeyin aslında bir kabullenişten ibaret olduğunu fark ettim.
Belki de hayatı biraz daha şeffaf yaşasak, her şey daha net, daha hafif olurdu.
Yani anlaşılır bi dille farkındalık oluşturan bir kitap okuması anşılması basit . Başta sıkıcı ama ortalara gelince somut ilerleyip biten bir kişisel gelişim kitabı . Okunabilir
Kafka, bu eserinde
Babaya Mektup babasıyla olan karmaşık ilişkisini, korku ve hayranlık arasında gidip gelen duygularıyla samimi bir şekilde anlatıyor. Babasının otoritesi altında hissettiği yetersizlik ve iletişimsizlik duygusunu gözler önüne sererken, aynı zamanda kendi iç dünyasını da keşfe çıkıyor. Eser, bireysel özgürlük ve aile bağları arasındaki gerilimi evrensel bir dille sunuyor.
“Babanın gölgesinde, kendimi hep eksik ve yetersiz hissettim.”
Babaya Mektup babasıyla olan karmaşık ilişkisini, korku ve hayranlık arasında gidip gelen duygularıyla samimi bir şekilde anlatıyor. Babasının otoritesi altında hissettiği yetersizlik ve iletişimsizlik duygusunu gözler önüne sererken, aynı zamanda kendi iç dünyasını da keşfe çıkıyor. Eser, bireysel özgürlük ve aile bağları arasındaki gerilimi evrensel bir dille sunuyor.
“Babanın gölgesinde, kendimi hep eksik ve yetersiz hissettim.”
Reklam