ve ne çok yazmak istiyor insan
birini o okusun diye değil ama
birini kimse öyle güzel beklemez diye
güzel dolusu özler ve gönül dolusu güler
ve sesine bakıp bakıp da birini
yeniden bulmuş gibi seviyor insan
oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni.. kim kimi ne kadar anlayabilir ömür hanım?