Fatma Nur YILMAZ
@edebi_bilgi
Okumak, bilmek gerek. Çünkü insan en çok bilmediğine düşmandır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Servet-i Fünun edebiyatının en güzel eserlerinden Mai ve Siyah. Ayrıcalıklı yanlarından birisi de batılı anlamda yazılmış ilk romanlardan olmasi. Zaten Halit Ziya bu bağlamda en nitelikli romanlar yazan en önemli şair. Tanzimat romanları ile arasındaki fark şöyle açıklanabilir; bireyciliğin ön planda oluşu yani aslında ilk defa bir bireyin hayatı, çevresi, hisleri ve yaşadıklarının onu değiştirişi işlenir romanda, bununla beraber sanat kaygısı göze çarpar; cümlelerdeki süslü anlatım, betimlemeler, tasvirler, çok basit bir eylemi bile özenle anlatış; yani "sanatı sanat için" kullanma ön plandadır, son olarak, kadın biraz daha romanın içerisine girerek kendi etkileri olan karakterlere dönüşmüştür.
Hikayeye gelecek olursak, hepimizin gençliğinden izler bulunan Ahmed Cemil baş karakterimiz. Hayalleri olan ve bu hayaller için çalışan ancak hayatın ona getirdikleri uğraşlar yüzünden hayallerinden vazgeçmek zorunda kalan Ahmed Cemil. Bu klasik bir mai ve siyah yorumu. Lakin benim için gençliğin toyluğundan olaylara gerçekçi yaklaşamayan, hayal kuran ama hayallerini gerçeklerden besleyemeyen ve küçücük olayları bu hayallere dayanak sayan bir kişi Ahmed Cemil. Yazar olmak hayali iken bunun içinde çabalamasına rağmen bunun bir anda olamayacak kadar emek isteyen bir şey olduğunu bilmesine karşın hemen bir getiri bekler. Aynı zamanda Lamia' ya aşıktır ama bu aşkı ne kendine tamamen ifade edebilmiş ne Lamia'ya açabilmiştir. Sadece ufak tesadüflere tutunur. Bu durumda tabi ki o dönemdeki kadın erkek ilişkisi etkilidir. Ama en yetersiz gördüğüm kısım ailesine içgüvey gelen damadın kiz kardesine eziyet edişine şahit olmasına ragmen sessiz kalması ve kızin ölümüne bir yerde de kendisinin sebep olmasıdır. Ahmed Cemil çok büyük hayallere sahip değildir bu hayallere ulaşabilecek
Aman Yarabbi! Sevmek bu muydu? İnsanı sanki bir mengene iççinde sıkıp sıkıp da birisinin ayakları altında ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bu öldürücü şey, sevmek bu muydu?
