Bu dünyada genellikle yanlış anlaşılan özel bir insan türü var. Bu insanlar yalnız olmaya, özgür ruhlar olmaya, fedakarca sevmeye, almadan vermeye eğilimlidirler.
Dünya onları görmese de onlar dünyayı, insanları olabildiğince görmeye çalışırlar.
Onlar eski ruhlar, rüya görücüler, yaşamla uyum içinde olan insanlar, bizi ürkütecek kadar başkalarının duygularını hissedebilenlerdir. Bizi ürkütmelerinin sebebi oldukları kişi olmaları değil, bizde eksik olan bir şeylere sahip olmalarıdır.
Kadim ruhlar bizlerin anlayamayacağı derinliklere ulaşırlar. Allah ile, Evren ile, Doğa ile bağlantıları vardır ve işte bu yüzden de onlar dünyayı değiştirecek insanlardır.
Onlar bu hayatın en acılı yollarında yürürler, buna rağmen bir şekilde gülümseyebilme gücünü gösterirler ve kendi acılarına rağmen başkalarına destek olurlar.
Avrupa kendini yok ettikten sonra, yaşamımı yeniden başka hiçbir yerde kuramazdım. Ama altmış yaşından sonra, yeni bir hayata başlamak için, özel güçlere gereksinim duyuluyor. Bendeki güçlerse yıllardır yersiz yurtsuz dolaşmaktan dolayı tü-kendi. Tam zamanında ve elim ayağım tutarken, zihinsel faaliyetleri, her zaman için yeryüzünün en hissedilir sevinci, kişisel özgürlüğü ve en değerli serveti olarak gören bir yaşama son vermeyi, daha doğru buluyorum.
Bütün dostlara selam gönderiyorum! Uzun bir geceden sonra, yeni bir günün doğduğunu da görecekler! Fazlasıyla sabırsız olan ben, onlardan önce gidiyorum.*