beyza
@edelweiss28
Şu anda okuduğu kitap
Yani kitabı çok beğenmedim açıkçası bir yolculuk haritası geçtiği her yere bir şiir ilistirmiş biraz o yer hakkında bilgi vermiş daha derin hisler uyandırmadı bende ya ben çok duygusuzum ya da her şeyi fazla romantiklestiriyoruz. O kadar da aman aman değildi bence tabi herkes kendine göre yorumlar ama bana çok da bir şey katmadı.Okumak isteyenlere iyi okumalar dilerim.
Reklam
Güneşi yiyen çingene dokuz öyküden oluşan sonları insanı şaşırtan daha önce okuduğum öykülere pek benzemeyen bir kitaptı.Buket uzunerle de bu kitap sayesinde tanışmış oldum biraz geç kaldım sanırım... Genel olarak akıcı bir kitaptı.
"Ciddiye almalı gülmeyi ve ağlamayı. Tıpkı hayatın kendisi gibi. Tıpkı düşler gibi... Düş kurmayı bilmeyen, düşlerle beslenmeyi unutmuş kişi kısırdır. Erişilmeyecek hiçbir şey yoktur. Herşey insanın kafasındadır. Tutucu ve katı olmak, insanı ancak yoksullaştırır. Güneş bile erişilmez değil artık!"
Kitaptaki çoğu şeyi duyup dinlemissinizdir bir yerlerden ama kitabı etkileyici yapan romanlastirarak bilimle karıştırarak anlatması ki keza yazarın da başından böyle şeylerin geçmesi benim için kitabı daha etkileyici kıldı.Kitabı okurken hatta bittikten sonra bende bir Himalayalara gitsem diye düşündüm aslında himalayalar kendi içimizde kafamızda galiba kafamın bazı köşelerinde bende de ışıklar yaktı ama ben bu ışığın sönmemesi için uğraşabilir miyim bilmiyorum...
"Büyük bir hayal kırıklığı yaşadığımızda hikayenin sonuna gelip gelmediğimizi bilmiyoruz Oysa bu elbette büyük bir maceranın da başlangıcı olabilir" -Pema Chödrön
"Herkesin sahip olmak istediği şeylere sahibim ama hayatımdan memnun değilim sence bu nasıl mümkün oluyor?" "Eskiden ben de öyleydim. İstediğim her şeyi satın alma gücüm vardı, hayatım duygusal anlamda tatmin ediciydi ve sağlıklıydım. Ama bütün bunlara rağmen bir şeylerin yolunda gitmediğini hissediyordum. Ne olduğunu tam olarak bilemesem de kendimi bu dünyaya ait hissetmiyordum Bu genel kasvet hali beni rahatsız ediyordu. Özümü bulamıyordum "Tıpkı benim gibi! Ben de aynı şeyleri hissediyorum. Mutluluklarım kısa sürüyor, bir şey yolunda gitmediğinde veya biriyle ters düştüğümde hemen mutsuz oluyorum, sürekli gergin hissediyorum. Ben de senin gibi değişmeyi çok isterdim. Ama nasıl?"
Ruhunuzu besleyecek ve hatta hayatınızı kurtaracak bir hikaye! -Christine Michaud
Ben kitabı beğendim açıkçası ölmüş bir kadının evrakı metrukesinin devamı niteliğinde fikret'in kızı nedret'in yaşadıkları anlatılıyor kitapta aslında bir nevi paralel evren kitabı olmuş Fikretle Nejat'ın başka bir evrendeki halini yaşadı sanki çocukları tabi daha iyi bir sonla...
"Nedret burada birkaç defa kendi duygularına daldı. Kalbinin derin bir köşesinde, kendisine gizli gizli gülümseyen, ümide benzer bir şey vardı. Tekmil varlığını,ince ipek bir ağın cazibesi sarıyor, bunun düğümlerini ezeli bir kudretin yardımıyla bağlıyordu. Şu dakikada öksüzlük ve kimsesizlik eleminden daha acı bir mahrumiyet ıstırabı hisseden Nedret tahammülü kıran bir ruh mücadelesi içinde çırpınıyordu. Gözlerinde süzgün bir yeis vardı. Genç ve güzel çehresinin ince hatları üzerinde geçen günlerin, ölmüş kurumuş hayallerinin gamlı ve solgun gölgeleri dolaşıyordu."
Bir hastanenin akıl hastalarına ayrılan yerde geçen bir hikaye; ve içinde bir grup işini sevmeyen boşvermiş insanlar topluluğu doktorundan hemşiresine kadar kimsenin umrunda olmayan hastalar yozlaşmış halk dahası gerçekten hasta olan insanların dışarda olup o hasta olanların delirttiği insanların içerde olduğu bir hapishanede diyebiliriz.Hayattan hiçbir beklentisi olmayan tek akıllının kendisi olduğunu düşünen bir doktor bir gün yolu altıncı koğuşa düşer ve İvan dmitriçle konuşma şansı olur ondan sonra da kendini hiç düşünmediği durumlar içerisinde bulur. Kitabı okurken içimin daraldığını söylemeden geçemeyeceğim bunun sebebi bu kadar yozlaşmışlığa canımın sıkılması her zaman her yerde karşılaşmamız belki de ya da 19.yydan beri hayatın bir gram olsun değişmemesi olabilir. Toplumun ikiyüzlülüğü her daim baki kalıyor sanırım keyifli okumalar.
Reklam