Güneş birdenbire kara bulutun ucunda, baskıya bir baş kaldırıyı hatırlatarak saçını çıkarıyor. Şimdi bakıyoruz ve tutunacağımız ipi, boyayacağımız boyayı ve alnımızı koyacağımız temiz yeryüzünü görüveriyoruz.
Bir günün daha ilerisinde kaldım. Yarın demiştim evet, o da dün oldu. Yarınlar dün oluyor ve ben yarınlara sığınarak aslında dünlere emanet ediyorum umudumu. Düzeltmem gereken bir şey var, biliyorum. O şey ne çözemiyorum. Sendeliyorum, düşmemem lazım.