Çünkü, kendi kanatlarımı kendi ellerimle kesmem, başım kollarımın arasında kendimi yere atmam, kaderim böyleymiş diyerek hayatımın son soluğunu gözlerimden akıtmam Tanrı'nın isteği değil. Gecelerimi acı içinde, şafak ne zaman sökecek diye düşünerek geçirmemi de, şafak söktüğünde ise gün ne zaman sona erecek diye hayıflanmamı da istemez Tanrı. O istemez mutsuz olsun insan, onun ruhuna mutluluk arzusunu koymuştur çünkü; insanın mutluluğu ile de yücelir Tanrı.