Kuşkusuz acıyı en büyük kötülük sayan biri hiçbir şekilde cesur olamaz, keza hazzı da en yüce iyi sayan biri ölçülü olamaz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Topkapı Sarayı'nda Bir Zaman Yolculuğuna Davet
Son zamanlarda farklı türde bir şeyler okuma isteğiyle arayış içindeydim. Tam bu dönemde 
Reşad Ekrem Koçu'a ait bir kitap seti hediye edildi bana. Bakıldığında bir tarih kitabı gibi görünebilir ama buna şiddetle karşı çıkabilirim. Çünkü yazarı biraz araştırınca gerçekten de farklı bir tür arayışı içinde kendime meydan okumaya çalıştığım bu zamanlarımda sanırım denk gelebileceğim en iyi eserlerden birisine denk geldim. Halihazırda tarih konusuna bayıla bayıla ilgi duyan birisi olarak, tarihi böylesine anlatan birisinden okumak büyük keyif.
Bazı tarih kitapları vardır olay anlatır. Bazıları ise dönem anlatır. 
Topkapı Sarayı kitabı ise doğrudan bir atmosfer anlatıyor. Tarihi sadece tozlu belgelerden ve kronolojik savaşlardan ibaret sananlar için bu kitap ezber bozan bir davet niteliğinde gerçekten. Reşad Ekrem Koçu, bu kitapta bir tarihçiden ziyade bizlerin elinden tutup sarayın labirentlerinde gezdiriyor, her odanın gizli kalmış fısıltılarını bizimle dedikodu yapar gibi anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey ne padişahların kronolojisi oldu ne de savaşlar… Aklımda asıl kalan şey, taş koridorlarda dolaşan insanlar, sarayın içindeki görünmez gerilimler ve bir sarayın içindeki sosyal hayattı. Topkapı Sarayı çoğu insanın zihninde devasa bir iktidar sembolü gibi durur. Altın işlemeler, tahtlar, padişahlar, törenler… Ama bu kitap sarayın gösterişli yüzünden çok yaşayan tarafıyla ilgileniyor. Kim nerede yürürdü, hangi odalarda nasıl bir hava vardı, insanlar birbirine nasıl bakardı, sarayın sessizliği neyi saklardı… Kitap tam olarak burada güçleniyor. Çünkü okurken bir müze rehberi dinlemiyorsunuz sanki sarayın eski bir sakini size içeriden hikâyeler anlatıyor.
Bence kitabın en etkileyici taraflarından biri de Topkapı’yı yalnızca bir yapı olarak değil, başlı başına yaşayan bir organizma
Reşad Ekrem Koçu'a ait bir kitap seti hediye edildi bana. Bakıldığında bir tarih kitabı gibi görünebilir ama buna şiddetle karşı çıkabilirim. Çünkü yazarı biraz araştırınca gerçekten de farklı bir tür arayışı içinde kendime meydan okumaya çalıştığım bu zamanlarımda sanırım denk gelebileceğim en iyi eserlerden birisine denk geldim. Halihazırda tarih konusuna bayıla bayıla ilgi duyan birisi olarak, tarihi böylesine anlatan birisinden okumak büyük keyif.
Bazı tarih kitapları vardır olay anlatır. Bazıları ise dönem anlatır. Topkapı Sarayı kitabı ise doğrudan bir atmosfer anlatıyor. Tarihi sadece tozlu belgelerden ve kronolojik savaşlardan ibaret sananlar için bu kitap ezber bozan bir davet niteliğinde gerçekten. Reşad Ekrem Koçu, bu kitapta bir tarihçiden ziyade bizlerin elinden tutup sarayın labirentlerinde gezdiriyor, her odanın gizli kalmış fısıltılarını bizimle dedikodu yapar gibi anlatıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey ne padişahların kronolojisi oldu ne de savaşlar… Aklımda asıl kalan şey, taş koridorlarda dolaşan insanlar, sarayın içindeki görünmez gerilimler ve bir sarayın içindeki sosyal hayattı. Topkapı Sarayı çoğu insanın zihninde devasa bir iktidar sembolü gibi durur. Altın işlemeler, tahtlar, padişahlar, törenler… Ama bu kitap sarayın gösterişli yüzünden çok yaşayan tarafıyla ilgileniyor. Kim nerede yürürdü, hangi odalarda nasıl bir hava vardı, insanlar birbirine nasıl bakardı, sarayın sessizliği neyi saklardı… Kitap tam olarak burada güçleniyor. Çünkü okurken bir müze rehberi dinlemiyorsunuz sanki sarayın eski bir sakini size içeriden hikâyeler anlatıyor.
Bence kitabın en etkileyici taraflarından biri de Topkapı’yı yalnızca bir yapı olarak değil, başlı başına yaşayan bir organizma
Kim kimde avunacak bir yara bulursa o en iyi arkadaşı sanki.
İnsanların çoğu yapar bunu, açıklanamayacak denli ağır şeyler yaşarlar ve kader derler, Tanrı derler... Tanrı acıdır çünkü.