Sahip olduğum her şey beni terk etmeye öylesine hazırdı ki onları yanımda tutmak ve korumak için büyük savaşlar vermem gerekiyordu. Çünkü aklim, bacaklarım, hayatım ve her şeyim, beni orada bırakıp gitmek için fırsat kolluyordu! Beklediklerini biliyordum! Zayıf düşüp savaşamayacak hale gelmemi bekliyorlardı. Sanki bunca yıldır birlikte yaşamamış ve her şeyi paylaşmamışız gibi! Bana ihanet etmek için yer arıyorlar ve "Sana asla sadık değiliz!” diye bağırıyorlardı. Bir insanın aklı bile ona ihanet etmenin peşindeyse, bu dünyada güvenilecek ne kalmıştı?